این هفته بازار موسیقی چندان رونقی نداشت. کنسرت ها همچنان تق و لق است و در روزهای جشنواره موسیقی فجر هستیم که خبر ها حاکی از آن است که چندان رمق خاصی ندارد. آهنگ جدید خاصی هم به غیر از یکی دو ترک قابل معرفی به بازار نیامد که در ادامه مطلب به آن هم خواهیم پرداخت. خبر اول و شوکه کننده استقبال بی نظیر از کنسرت حمید هیراد در سلیمانیه عراق بوده. اصولا ما عادت داریم وقتی خواننده هایمان در ایران هستیم از هیچ گونه حمله و تهمت و افترا به فالش خوانی و بلد نبودن موسیقی به آنها دریغ نمی کنیم، اما همان خواننده ها وقتی به خارج از ایران می روند تازه می فهمند چقدر محبوبند. البته ما این کار را می کنیم که خواننده هایمان آبدیده شوند و قصد بدی نداریم!
خبر این است که «هیراد» در سلیمانیه عراق هفت هزار بلیت فروخته و همه را در بهت فرو برده. ماجرا این است که گویا بعد از پخش آهنگ «خدا» این قطعه حسابی در آنجا گرفته و به همین خاطر هم تهیه کننده این خواننده تصمیم به برگزاری کنسرت در سلیمانیه می گیرد. 1500 بلیت هیراد تنها در کمتر از یک ساعت به فروش رفته و همین باعث شده که سانس های کنسرت او به سه سانس افزایش یابد که مجموعا 7000 بلیت برایش فروش رفته. چند سال پیش هم اگر یادتان باشد محسن یگانه و رضا صادقی رفتند آمریکا را ترکاندند و برگشتند. آنقدر که بعد از پر شدن 8000 نفر در سالن مایکروسافت مسئولان سالن کف کرده بودند و فکر نمی کردند یک خواننده ایرانی تا این حد طرفدار داشته باشد. خلاصه اینکه گویا باید کمی با خواننده هایمان مهربان تر باشیم. پس فردا اگر دیدید محسن ابراهیم زاده و ویکند و پیت بول باهم فیت دادند تعجب نکنید.
خبر بعدی اینکه این هفته تولد 71 سالگی استاد شهرام ناظری بود. شوالیه آواز ایران و یکی از بزرگان موسیقی این کشور دیگر تقریبا موفقیتی نیست که در این عرصه کسب نکرده باشد. ناظری اگرچه سبک و سیاق آواز و موسیقی اش سنتی است اما همواره یکی از خلاق ترین موزیسین ها و خواننده ها بوده. اگر باور ندارید حتما حداقل آلبوم « رومی » او را گوش کنید و ببینید استاد قبل از اینکه موزیک امبینت اینقدر پر رنگ شود، فضای آلبومش امبینت بوده. حالا هنوز باید بروی روی شونه تنظیم کننده های پاپ ایرانی بزنی و بگویی استاد اینقدر قیمه ها را در ماست ها نریز و خلوت تر کار کن!
این هفته سه آهنگ شاخص از سه خواننده شاخص منتشر شد. اولی و مهم ترین آنها «جیران» به خوانندگی همایون شجریان است که تیتراژ سریالی با همین نام به کارگردانی حسن فتحی است. پیشنهاد می کنم هم سریال را دیده و هم موزیک همایون را بشنوید. درباره آهنگ «جیران» هرچه بگوییم کم گفته ایم و تنها باید به این نکته بسنده کنیم که حقیقتا آهنگ گولاخی است و تا نشونید متوجه منظور ما نخواهید شد. آهنگساز کار فردین خلعتبری است و شاعرش هم امیر حسین الهیاری . گروه کر فیلارمونیک ایران هم نواختن سازها را بر عهده داشتند.
آهنگ دوم «زیباترین رویا» از علی زند وکیلی است. آهنگی ساده و جمع و جور که شاید نباید اینطور می بود. صدای زند وکیلی را که دوست داریم و این قبول. تنظیم این قطعه هم ساده و روان است و کار دست اشکان آریا. پویا بوترابی ترانه را سروده و علی زندوکیلی هم آهنگساز کار بوده. نکته اینجاست که اگرچه نمی توان گفت «زیباترین رویا» کار خوبی نیست اما ملودی آنچنان که باید حق این ترانه خوب را ادا نکرده و طوری نیست که در ذهن آدم بنشیند. روند شروع تا پایان ملودی کاملا قابل حدس است و بارها در آهنگ های مختلف ایرانی نظیرش را شنیده ایم و به نظر می رسد زندوکیلی برای ملودی آنچنان که باید وقت نگذاشته.
کار بعدی هم با نام « بی قرار» از سالار عقیلی منتشر شده. استاد عقیلی که اگر یک هفته در موسیقی ایران کار جدید نداشته باشند آن هفته در تاریخ ثبت نمی شود این بار با کار جدیدشان چشم بازار را کور کرده اند. «بی قرار» انصافا آهنگ زیبایی است، حتی اگر خواننده اش را دوست نداشته باشید.آهنگساز قطعه «بی قرار» حمیدرضا گلشن است و ملودی اش بی نظیر است. ترانه محمد سعید میرزایی هم به خوبی روی کار نشسته و ایمان کی پیشینیان هم هرچه داشته گذاشته برای تنظیم گذاشته و موفق هم بوده. «بی قرار» از آن آهنگ هایی است که خیلی در محیط های شلوغ نمی توان گوش کرد، چرا که از آن دست کارهایی است که نیاز به فوکوس دارد تا زیبایی هایش را درک کنید.
دیدگاه خود را ثبت کنید.
دیدگا‌ه‌ها