عبدالله عزیزی دل پر غم

رفتی و تو دل من دیگه هیچ آروم ندارم هزار روزه که تو رفتی دل عاشق پاره پاره هزار روزه که تو رفتی دل عاشق پاره پاره چرا تنهایم تو ماندی بی وفا دوستم نداشتی به خدا قلبم شکستی به امید من نشستی دل پر غم جگر خون کنج میخانه نشستم هنوزم عاشقت هستم بده دستت را به دستم بی توارم صدا ندارم درد من دوا ندارم میخوانم دل شکستم گل من کجا نشسته میخوانم دل شکستم گل من کجا نشسته چرا تنهایم تو ماندی بی وفا دوستم نداشتی به خدا قلبم شکستی به امید من نشستی دل پر غم جگر خون کنج میخانه نشستم هنوزم عاشقت هستم بده دستت را به دستم رنگم زرد شد از غم تو برای یک دیدن تو حال من به کی بگویم که میمیرم از غم تو حال من به کی بگویم که میمیرم از غم تو چرا تنهایم تو ماندی بی وفا دوستم نداشتی به خدا قلبم شکستی به امید من نشستی دل پر غم جگر خون کنج میخانه نشستم هنوزم عاشقت هستم بده دستت را به دستم بده دستت را به دستم