<p>علی زندوکیلی - خط پایان</p><p><br></p><p>دویدن های من سمت تو هرگز خط پایانی نخواهد داشت </p><p>نفس افتاده ی در حسرت دیدار تو جانی نخواهد داشت</p><p><br></p><p>و شعله های آتش همچو قلبم آه سوزانی نخواهد داشت </p><p><br></p><p><br></p><p>تمام عمر من در خلوت و تنهایی شبهای تارم رفت </p><p>غم عشقت به بیرحمی زمینم زد که نام و اعتبارم رفت</p><p> </p><p><br></p><p><br></p><p>به پاییزی ترین باران قسم که فصل گلریز بهارم رفت </p><p><br></p><p>من عاشقانه ترین </p><p>شعر زمان توام </p><p>که بی نشانه ترین </p><p>جای جهان توام </p><p>من سایه بان توام </p><p>هم آشیان توام </p><p>آواره گرد غمت </p><p>بی خانمان توام </p><p><br></p><p><br></p><p><br></p><p>تماشا کن منم تصویری از تنهایی یک آدم عاشق </p><p>نشانی از شکستن در غروب بیقرار آخرین هق هق </p><p>چه برفی روی موهایم نشسته در همه آیینه های دق </p><p><br></p><p>منم هم ماجرای بغض پنهان همه گل های پژمرده </p><p>کسی که عمر خود را پای دلتنگی لبخند تو غم خورده </p><p>چه پایان غم انگیزی برای قلب تنهایم رقم خورده </p><p><br></p><p>من عاشقانه ترین </p><p>شعر زمان توام </p><p>که بی نشانه ترین </p><p>جای جهان توام </p><p>من سایه بان توام </p><p>هم آشیان توام </p><p>آواره گرد غمت </p><p>بی خانمان توام</p><div><br></div>