علیرضا قربانی بی گناه

تو خنده ی دوری در یاد تو قاصدکی دور از بادمن زخمی قبل از مردن من ساکت قبل از فریادداد از دل من داد ای داد ...عکسی که پر از رویا بود در خاطره ای تار افتادعکسی که در آن خندیدم از سینه ی دیوار افتادداد از دل من داد ای داد ...آمده ام تو به داد دلم برسیتو سکوت مرا بشنو که صدای غمم نرسد به کسیآمده ام تو به داد دلم برسیچو پرنده ی زخمی بی پر و بال رها شده از قفسیباید که شبی برسی به قرارم ایمان منی به خدا نسپارممیترسم از اینکه زمان نگذارد چون دسته گلی برسی به مزارمباید که شبی برسی به قرارم ایمان منی به خدا نسپارممیترسم از اینکه زمان نگذارد چون دسته گلی برسی به مزارمآمده ام تو به داد دلم برسیتو سکوت مرا بشنو که صدای غمم نرسد به کسیآمده ام تو به داد دلم برسیچو پرنده ی زخمی بی پر و بال رها شده از قفسی