تو دلم یه جای خالی انگار که کنده همه جوره به همه فکرام هی روزا میگذره روی تکرار از این زندگی سمم شده من فقط ای کاش یکی بگه بلند شو همشون بوده یه خواب انگاری خونمو ساختم من از اولش رو آب یه وقتایی باید خودتو بدی تو دست و بال میرم مسیریو که نمیدونم تهش کجاست کاش دود نمیکرد ابریریمونو نمیشدم پشیمون رازو به هرکی میگمو نمیشدم خمار یه لحظه شیرین تو این روزا که همه دارن از تلخی میگن و کاش باغی بودم و دوستت دارم و نمیزدن لگد به روحت آدم و کاش کور بشه چشمی که نتونه ببینه نشه کسی واسه رفتن بهونه بگیره کاش با محبت گلا خار نمیشدن کاش دشمن و دوست یار نمیشدن هی مینویسم پاره میکنم واسم عادی نشه کاش این حال بیخودم کاش دو تا چشم دیگه داشتم واسه پشت سرم همون میدون نمیدیدیم واسه دور زدن کاش دیگه نباشه دلیلی واسه غر زدن بشه راه راست بره پام باشه پر چپم کاش میچرخید دور عقلم به قلبم که حالا نبینم دلم ازم خسته است هیچ وقت نمیشدم طرف با خودم یه جوری که انگار دستمه اسلحه برعکس کاش کلی کاش نبود تو دلم قله آرزوهام نبود نوک کوه غم کاش اینهمه از هم سیر نبودیم نبود تنها راه آرامشم زیر زبونی کاش تو دلم یه جای خالی انگار که کنده همه جوره به همه فکرام هی روزا میگذره روی تکرار از این زندگی سمم شده من فقط ای کاش یکی بگه بلند شو همشون بوده یه خواب انگاری خونمو ساختم من از اولش رو آب یه وقتایی باید خودتو بدی تو دست و بال میرم مسیریو که نمیدونم تهش کجاست کاش نرسیدن ته همه مسیرا نبود واسه کینه تو سینه کسی جا نبود کاش نبودم تو خاک خودم غریب تر از غریبا حالا روزم مال روز اسیران نبود کاش نمیگرفت آسفالت بوی خون سرد نبود سی سال آزگار روبروم نمیشدم دلیل موی سفید بابا کاش پاد نذاره کسی سر کسی باشه بالا جاش کاش بشه زد پل به آسمون یه بارم بقیه به ما بگن خوش به حالتون جفت پوچ نباشه تو مشت آرزوم یه بار زندگی بده روی خوش به ما نشون هرکی میاد نزنه گه به حالمون تا پا میشیم به صورت نزنیم صبح نقابمون خوشحال نشون ندیم وقتی پر غمیم نقش واسه هم بازی نکنیم بدن اسکار بهمون کاش بشه برگردم به رویاهای بچگی تخمم نباشه این دنیا دست کی کاش میشد بشم افتخار مامان تو هم دنبال من نیا چون پر اشتباهه جا پام کاش برسه به گوش خدا صدامو نبینم تو آینه که خونه دو تا چشام کوش هرکی میاد نخورم مشتت به قاپ کاش بشه پاشی ببینی کلش یه خوابه