<p>هرگز وداعِ</p><p>جانم نکردی</p><p>ای آنکه تنها تو!</p><p>پشیمانم نکردی</p><p>آن شب که در بغض </p><p>خنداندیام کو؟</p><p>آن جمله در گوشم</p><p>که میلرزاندیام کو؟</p><p><br></p><p>ای آنکه چشمانش غمی چون شاعران داشت</p><p>چون سایه در مأوای جانش ارغوان داشت</p><p>صراحت ِ گزنده اش هم مهربان بود </p><p>آن مِی که شیراز ِ تمامِ دختران بود!</p><p><br></p><p>هرگز وداع ِ جانم نکردی</p><p>ای آنکه تنها تو پشیمانم نکردی</p><p><br></p><p>برگرد به دلتنگی اگر باقی عمرت گذرد چه </p><p>برگرد پس این قصه که این شهر مرا میفشرد چه</p><p>ای وای اگر این گریه که من میشنوم مال تو باشد</p><p>برگرد اگر بی خبر از درد تو خوابم ببرد چه</p><p><br></p><p>ای کتابی که هنوز آغوش دریا را به سمتم می گشایی</p><p>مه گریبانم گرفته بی ثمر از من نپرس جانم کجایی</p><p>آخرین یادی که دارم از خودم ره سمت خاموشی گرفتم </p><p>تا نشانم دادی آن زخم نهان را من فراموشی گرفتم</p>