آصف آریا مقصر منم

نمیدونم چرا هنوز توئه دیوونه رو این همه دوست دارمواسه تو از هرچی بود کندم از کل دوستاممبی معرفت سر چشات یه روزی من اون همه سوخت دادمهمه دیدن همه میگن بهتر از تو اون همه بود واسمتو که نبودی شبیه حرفات بدیات شده دلیل اشکاتبگو از اون همه آدم دورت کی الان شده شریک زخماتمن بودم که هواتو داشتم آره همیشه هرجاتو کی بودی یادت رفت چجوری هوایی شدی که تموم حواست رفتشبا که دلت میگرفت با صدایی که خوابت رفتواست زدم از همه آدما اما تو یادت رفت یادت رفتقولتو یادت رفت جوری هوایی شدی که تموم حواست رفتشبا که دلت میگرفت با صدایی که خوابت رفتواست زدم از همه آدما اما تو یادت رفت یادت رفتمقصر منم یه جوری محکم کنارت وایسادم خودم بشکنممنو رسوندی به جایی که قبل رفتنت خودم بگذرمهمه اینارو میگم چون خودم میدونم مقصر منمحالا دیگه پر از ادعاست اونی که خالی از اعتماد به نفس بوده پر از التماسیه روزی میفهمی با بعضیا بودن چقدر اشتباستولی دیگه فرصت دوباره نمیدم بهت که بشم پله باز