آخرش اومدم با روزگار گره کوری که بخت منه که تموم اتفاقای بعدش شاهد زندگی سخت منه شاید این زخمی که از تو خوردمو از حرارتش زبونه میکشم یا تموم بیکسیهامو همش فقط از دست زمونه میکشم بگو بازم هوامو داریو مثل همه منو تنها نمیذاریو بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو بگو هستیو روی ماه تو امشب پشت ابرا پنهون نمیشه آسمون بخت تیره من ابری نمیمونه همیشه بگو بازم هوامو داریو مثل همه منو تنها نمیذاریو بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو بگو هستیو روی ماه تو امشب پشت ابرا پنهون نمیشه آسمون بخت تیره من ابری نمیمونه همیشه من که پشتم به خودت گرم و باز هرچی این راهو میام نمیرسم نکنه دستمو ول کردی برم که به هرچی که میخوام نمیرسم شایدم من اشتباهی اومدم که در بسترو وا نمیکنی من به این سادگی دل نمیکنم از تو که منو رها نمیکنی بگو بازم هوامو داریو مثل همه منو تنها نمیذاریو بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو بگو هستیو روی ماه تو امشب پشت ابرا پنهون نمیشه آسمون بخت تیره من ابری نمیمونه همیشه بگو بازم هوامو داریو مثل همه منو تنها نمیذاریو بگو هستی تا نترسونتم ظلمت این شب تکراریو بگو هستیو روی ماه تو امشب پشت ابرا پنهون نمیشه آسمون بخت تیره من ابری نمیمونه همیشه
