بهتاش نیکراه جانا قربان

بس و بستم میت هم‌زبان بگیفتی، جان قربان جان قربان. ای تو تازه یار مهربان بگیفتی، جان قربان جان قربان. بس و بستم پیش‌قدیمی خاطره‌گوتر، اونی که هستی از آسمان بگیفتی، جان قربان جان قربان. من اگر تنهایی جه‌سوختن دارم تو بی‌خیال، من اگر هزار و یک غصه دارم تو بی‌خیال، تو اگر خوابی دنیا کیف و گور غم نره، من مره غصه جور و ورم تو بی‌خیال. بس و بستم میت هم‌زبان بگیفتی، جان قربان جان قربان. ای تو تازه یار مهربان بگیفتی، جان قربان جان قربان. بس و بستم پیش‌قدیمی خاطره‌گوتر، اونی که هستی از آسمان بگیفتی، جان قربان جان قربان. منی که دنیای بی‌تو بد بگیفتم، عشق و عاشقی از تو یاد بگیفتم، منی که خدا دنه بی‌تو بمرده، وقتی که از تو جواب رد بگیفتم. توئی که بگوفتی میمریاری، از زمستان درون مینو بهاری، توئی که چاره می درد و دنسیت، چی‌کی هیچ‌چله بوسته را دواری. بس و بستم میت هم‌زبان بگیفتی، جان قربان جان قربان. ای تو تازه یار مهربان بگیفتی، جان قربان جان قربان. بس و بستم پیش‌قدیمی خاطره‌گوتر، اونی که هستی از آسمان بگیفتی، جان قربان جان قربان.