فرهاد تاروردی خانه ات اباد عشق

خانه ات اباد عشق که منه دلتنگ را این چنین ازردیاز دله شب هایم ماه زیبایم را بگو کجا بردیخانه ات اباد عشقخانه ات اباد عشقای ورد زبان من ارامش جان من دردا که از این دوری تو سوخت جهان منای زخمه ی دلخواهم در هردو جهان ماهم بی تاب تو ام تا نرسی خیره به این راهمامان از این عشق که بی تو کرده هر نفس حرامم این عشقنشانده زهر عاشقی به کامم این عشقامان از این عشقآسمانم تار و با غمت همراهممیشنیدی کاش از قفس دل آهمبعد تو ویرانی در دلم میماندخانه ات اباد ای زخمه ی دلخواهمامان از این عشق که بی تو کرده هر نفس حرامم این عشقنشانده زهر عاشقی به کامم این عشقامان از این عشق