فرشاد جمالی سکوت چشمهای تو

ندانم کجا می کشانی مراسوی آسمان یا به خاموش خاکنی ام در هراس از تو ای ناگزیرندانم کجا می کشانی مراندانم لیک دانم یقینکز این تنگنا می رهانی مراندانم کجا می کشانی مراندانم کجا می کشانی مرامرا خراب می کند سکوت چشم های توو باز تنگی نفس و باز هم هوای تودوباره می زند به این سر جنون گرفته امدوباره انقلاب من دوباره کودتای توندانم کجا می کشانی مراسوی آسمان یا به خاموش خاکو یا جانب نیروانا و نورکجا می کشانی نهانی مراز سنگینی کوله بار وجودسبک داری ام دوش و آسوده ساربر این سوی بی سوی خویش ام نهانچه بزمیست این میهمانی مرامرا خراب می کند سکوت چشم های توو باز تنگی نفس و باز هم هوای تودوباره می زند به این سر جنون گرفته امدوباره انقلاب من دوباره کودتای تومرا خراب می کند سکوت چشم های توو باز تنگی نفس و باز هم هوای تودوباره می زند به این سر جنون گرفته امدوباره انقلاب من دوباره کودتای تو