فاتح نورایی موسی

منمثه یه درختی ام که روش پر یادگاریهروتنم پر خطه ولی یکیش زخم کاریهبیا بشین کنارم بیا حرف دلمو تو گوش کنبیا زخمای تنمو ببین خودتو فراموش کنمنمن اونجایی زخم خوردم که فکر نمیکردمهمونی زد که به جونش قسم نمیخوردممن اون بازی رو باختم که داشتم می بردمیه چیزی گوشه ی ذهنت همیشه رگبارهیه وقتی مشتای دستت رفیق دیوارهیه حسی تو سرت میگه هنو دوست دارهدیگه خسته شدم منو گذشتمو دود کنبسه برام قلب شکستمو خوب کنمن اینجا جایی ام که هیچ حسی دیگه رنگی ندارهمثه کشتی بی نا خدا موجا میزنه به جونمدلم می‌خواد دستام عصای موسی بشه موجواز خودم برونمبیا بشین کنارم بیا حرف دلمو تو گوش کنبیا زخمای تنمو ببین خودتو فراموش کنمنمن اونجایی زخم خوردم که فکر نمیکردمهمونی زد که به جونش قسم نمیخوردممن اون بازی رو باختم که داشتم می بردمیه چیزی گوشه ی ذهنت همیشه رگبارهیه وقتی مشتای دستت رفیق دیوارهیه حسی تو سرت میگه هنو دوست دارهدیگه خسته شدم منو گذشتمو دود کنبسه برام قلب شکستمو خوب کنمن اینجا جایی ام که هیچ حسی دیگه رنگی نداره