یو دختر رپو دخترم دم در بهم گل داد پوتینو واکس زدم پوشیدم بچه رو بغل بچه بوسیدم با عکس سرشو گذاشت رو سینم رسیدم مردو بین بقیه آری صاف شقنه بقیه ژستم و گرفتم اسلحه خونه خونه شد ترک شده اسلحه خونه فرمانده اومد بینمون چرخید گیر میداد اونی که اسم میکرد ترسید بعد خبردار داد زد جمع شید دکمه شون تیره شب بشه رفتید گوشیمو تو انبار دادم تحویل رو مچم نوشتم شماره بچه پلاک رو گردن و واک کردم عکس دخترمو دیدم یه لحظه امشب خاموشی ساعت هشت چهار ساعت میخوابیم بعدشم حمله دو سه جلو بازو زدم با نرده من توی فیک همه تو خندید تلفن چی گفتم بگیر شماره گفت کجا وصل شه گفتم فرمانده بهم گفت این ساعت رئیس خوابه گفتم بگو صفوان توی راهه پیرن شتش بازه لب سیگاره واسه ترامپ کلاه مو برداشتم گفت خاموشی داری چیکارم گفتم مثل سرباز همیشه بیداره گفتم من فقط یه سوال دارم اینا که میمیرن جرمشون چیه بلند شد هرچی دوده توی ریه داد تو صورتم و بهم شد خیره گفت سربازی پس چرا میترسی نیشخند زد گفت چرا میلرزی گفتم سن رو پای بیقراره و الا وطن پرست نداره ترسی گفت سرباز فقط میگه چشم میکشه ماشه رو از روی خشم گفتم سرباز واقعی اونه که با سلاح گل به بی گناه رحم گفت چیزی که دستت رحم نمیفهمد سر به زیرم باشی کمه اینو با خودت هم حواس جمع شه اونی میمیره که بیشتر میفهمد یه سری تکون داد از سر افسوس عذرخواهی کرد از این ادبیاتش گفت سرباز درکت میکنم واست این اولین عملیاته خودم هرچی باشه جرم مظلوم ماشه رو میکشم چون دارم دستور سرباز با صدف میجنگه اجراش نکنی تو میشی منفور سیگار تو روف کرد گفتم تو ترکم عکس پلاک و دید گفت دخترته آب دهن قورت دادم دست و مشت کردم گفتم دوستش دارم تا مرگم لبخند زد دست گذاشت رو شونم گفت فکرش باش تا وقتی زنده ای گفت جواب تو گرفتی میدونم دوازده آماده باشه بیرونم قبلی که بشینه بهم داد دست گفت یه سه چهار ساعت بخواب چخ تشکر کردم که بهم فهموند لوله تفگرم باشه کدوم سمت اومدم بیرون درم نبستم یه نگاه به عکس تو پلاک کردم تو سرما نیازی ندارم درجه شونم خالی از هرچی بهش بستم
