حجت اشرف زاده جان منی تو

شور و این دل‌فریب، بالا بلندم، زیبای بی‌نظیر، مشکل‌پسندم، شاهکار دل‌نشین، شیرین‌زبانم، اندازه‌ نشسته‌ بر دل، دردانه جانم. مجنونم از نگاهت، باه تمامت، با خنده‌های تو افتادم به دامت. تو به من مست، مست روی توام ای جان، تو به من که در آرزوی توام ای جان. مهربان منی، تو نیمه جان منی، من خراب توام، بیدارم و خواب توام. اینکه باید چه کنم با دل دیوانه بمانم. من تمام و کمال حیران تو در همه حال، چشم شوخ‌فریب گنجینه دلبریا. یک قدم مانده مرا تا دل دریا بکشانم. با تو آرام و بی‌تو پریشانم، دل که هوایی شدنش دست خودش نیست. ناب و گیرایی اگرچه نمی‌دانی، مثل شراری که خودش مست خودش نیست. مهربان منی، تو نیمه جان منی، من خراب توام، بیدارم و خواب توام. اینکه باید چه کنم با دل دیوانه بمانم. من تمام و کمال حیران تو در همه حال، چشم شوخ‌فریب گنجینه دلبریا. یک قدم مانده مرا تا دل دریا بکشانم.