سر همون شیشه بود رفیقم چت مست ماشین بغلی پلی میکرد فرست کلاس میسکال مامانم رو گوشیم هی زنگ ندارم حوصله هیچکیو امشب همه فنن فکر میکنن روبرام میاد کش روی کش پانچ روی بلانت کل دنیامو میبینن تو چشام دو تا فرشته چپ و راست روی پام نمیاد چیزی به چشمم اما بی اف اکسام فنمه الان آرزو کردم برگرده زمان چون هرچی میگذره میبینم تنم خودم فیکم رفیقم کریپی چشامون قرمزتر از تریپی اتاقم هات باکس قلبم سرده لش هم فست هر میشم هرشنبه میاد آنتایم برف خونه شده هایپاین سردمه نمیتونم صاف وایسم دیگه روی پاهایم کلی جنس میاد نمیفته سام خونه مونو یهو رد میدم میگیرم رو بکس خودمون تیمم تکمیله نمیخوام که پرشه دورمونن قلابی باید بدن توی شوک نشونمون رام چه خبر تهران میگن هنوز تو کف این ورسام ندی رد من رو جنس مس احمق شدی فیمس برف کرده تو دپرس خارج از دسترس پیجت یاد شهرک رو میس پای به چشمم روم یه بند میسکال رو بیس رفت نوزام تو بیست و چهار بدون فردا همین پانچان یادت نره وقتی شدی راکستار یه رو فقط پشتت بود آرمان دیگه همه میدونن بازی دست خودمونه هرچی زور زدی نمیادش ترپ به تو یکون توی ترپ هاوس روتین تا صبح به شور پول قلابی باید بدن توی شوک نشونمون کریوان واتساپ کری درامون تنگ میشه تهران ولی انگار شب غربت تهی نداره یه روزی دوباره میزنه آفتاب ولی کف خیابان میکشیم تیک آف ولی میچوقیم ما با شیدا تهران نابی اگر با تیمم این بالا صف وستادیم چون خیلی چیزا ناخودآگاه بهم یاد دادی یو یو یو گره آخر بیاد رو کد این میکنم خودمو هدشات کوب این من و همه آرزوهام پر پر میشیم توی آسمونا من هرچند الانم فرقی نداره چون رسیدن بهشون واقعا محاله دپرشن تو وجودم زاتن فعاله به خندهام تعریفی حالم نداره