مهدی احمدوند لیلی

دلام دلام دلام ربورتی سرام سرام ملو بورتی هی نگو چی میشه مگه بی تو میشه دل برات آوردم داره کادو میشه نگو نگو نگو که میری بگو بگو برام میمیری واسه من ابی با تو ابی میشه چرا لهجه من کنارت کتابی میشه بیماری بیداریه این عشق من بیمارم و بیدارم و بیچاره و بیزارم از این دوری زوری مصلحت اینه که از عشق تو عصب بسوزم بخندی تو به روزم به لب های تو چشمامو بدوزم که شاید تو بخندی بگی دوستت دارم بگو دوستت دارم سر و پا گوشم آمد هوشم و مینوشم از این عشق دیدم تو رو گمرو شدم میجوشم از این عشق مجنونم و من چونم و میدهم به تو لیلی مجذوبتم و عاشقم لیلی خیلی آوازه آوازمو این شهر شنید تو نشنیدی مجنون به لیلی رسید تو نرسیدی دست ساز غرور و لج و لجبازی بردار این ناز کن ناز تو من خریدار من و تو و دریای مرجانی و یک ساحل مرجانی و یک عهد که قلبم را نرنجانی و جانم جانم به بارون و این عشق طوفانی و این حال خوش فانی و این حال عرفانی و جانم جانم معبود من شکر از این شب و روز رویایی و این دل خوش سودایی عجب شور و غوغایی و جانم منم رعیت بی خانه تو خانزاده و دربار و تو لب تر کنی صد یار و یه تومار هوادار و طرفدار و منم خار و منم زار و رسوای انظار و منم عاشق و غمخوار من از عشق تو سرشار از چشم تو دیوانه و بیمار و خطاکار