مهدی معظم شمع خیس

یه شمع خیسبذار رو میزمن اینورشتو اون ورشتو چشم همنگاه کنیماز اولشتا آخرشرو صورتم هی لبخند کشیدماز همه ی خوابامم پریدممیگن به مو میرسه پاره نمیشه بازاون آخرین تار مورم بریدمتبرتو بالا گرفتیبالا سر نعش درختمبزن اگه خوب میشه حالتمن آدم روزای سختمیه بازیه تازه شروع کنمن اگه ببازم برندمخودت منو کشتی هزار بارچجوری خیال کردی زندمیه روز اومدی عین پرنده رو شاخم نشستیحالا هم که با دست خودت شاخه هامو شکستیسرنوشت درختای عاشق همینه همیشهاگه از جونش سیر نشه آدم که عاشق نمیشهرو صورتم هی لبخند کشیدماز همه ی خوابامم پریدممیگن به مو میرسه پاره نمیشه بازاون آخرین تار مورم بریدمتبرتو بالا گرفتیبالا سر نعش درختمبزن اگه خوب میشه حالتمن آدم روزای سختمیه بازیه تازه شروع کنمن اگه ببازم برندمخودت منو کشتی هزار بارچجوری خیال کردی زندم