ببخش منو عزیزم کاشکی تو ندیدم میدم قولت یه روزی میریم با هم از این شهر میریم با هم از اینجا یه جا که غم نباشه یه جا که آسمونش ستاره کم نداره مثل برق رفت از جلو چشمام یهو لیز خورد از لای دستام دیگه نیست تو مرهم زخم هام جای لب سرخش روی لب هام میتونم براش تختِ نمیتونه منو ببخشه الان کجایی رو نقشه خوشحالی تموم شده رفته این قولو به هم دیگه میدیم از یاد همدیگه نمیریم اگه یه روزی هم همو دیدیم باز خنده میزنیم که چهیدیم نمیدونی چی میشه فردا چی میسازه این زندگی از ما یه رفت گذاشت منو تنها دلش تنگ میشه اما ببخش منو عزیزم کاشکی تو ندیدم میدم قولت یه روزی میریم با هم از این شهر میریم با هم از اینجا یه جا که غم نباشه یه جا که آسمونش ستاره کم نداره قول دادین نره رازمون لو حتی اگه جلو کردیم راهمونو زیر نور قرمز شهر تو چشات میدیدم آسمونو این عشق یا یه تله شیطانی تو یا یه فرشته روحت مثل شعله ی آتیش آروم جنس بهشته دلم تنگه با اینکه قلبم به مغزم باخت تو این جنگه دلم تنگه با اینکه فاصلت از من توی تک زنگه دلم تنگه اگه امروز ازم یه کهکشان دوری دلم تنگه بدی میخوام تو رو هنوزم اونجوری ببخش منو عزیزم کاشکی تو ندیدم میدم قولت یه روزی میریم با هم از این شهر میریم با هم از اینجا یه جا که غم نباشه یه جا که آسمونش ستاره کم نداره ببخش منو عزیزم کاشکی تو ندیدم میدم قولت یه روزی میریم با هم از این شهر میریم با هم از اینجا یه جا که غم نباشه یه جا که آسمونش ستاره کم نداره