<p>تهران شده یه شهر خسته کفه ترازو سمت آدم پسته</p><p>حال و هواش خاکستری دودی گوشتو میخوری تف میکنی هسته</p><p>اینجا یکی رو عرشه و بی غم یکی چندر غازش هرروز میشه کم</p><p>بمبم تکون نمیده یه خونه هایی یکی با یه بارون سقفش میشه نم</p><p>تهران یعنی سگ دو و تکرار از خودی غریبه میبینی آزار</p><p>انقده نخوابیدی که یه وقتایی عقربه ی ساعتو میبینی تو تار</p><p>اینجا یکی تو بغل یارش یکیم شکسته ابره و بارش</p><p>رابطه ها بند تار مو و ساده هر کی میره دیگه پی کارش</p><p>تهران یعنی بقا برتر توش دووم میاری اگه باشی سر تر</p><p>میره جلو سرباز و شاه سر جاش اگه غفلت کنی میشی خاکستر</p><p>این شهر لعنتی دریاست که از بامش قشنگ تره</p><p>فانوس دریاییش میلاد از مهتابش پر رنگ تره</p><p>یه ناخودام که چند سالی تو مه گوگرد گم شده</p><p>اسکله ی آزادیم دور تر از این مردم شده</p><p>اینجا یه بچه تو ناز و نعمت یکی تعمیرگاه پیش اوس نعمت</p><p>یکی دور دورو خرید مدرک یکیم کارگر و بعدشم خدمت</p><p>تهران یعنی صبح زود و مترو زن و شوهر باید کار بکنن هردو</p><p>تو این همهمه و جنگ اعصاب یادمیگیری بکشی رو دوشت دردو</p><p>اینجا همیشه تو ترافیکی بدی موج میزنه فراموشه نیکی</p><p>جلو هم دوست و پشت هم دشمن پوکیده و خسته تو ظاهر شیکی</p><p>تهران یعنی به یه نقطه خیره آدم به خودش میاد میبینه دیره</p><p>یه خونه زیر پونز اونم از دم قسط چجوری میخاد عمر و پس بگیره</p><p>اینجا میشیم همرنگ جماعت گاهی شنا خلاف جهت عادت</p><p>چشم رو هم میذاری سال جدید و نمیدونی گذشته چطور این مدت</p>
