معین زندی دمتون گرمه

هیشکی مثه تو حالِ منو نمیدونه احوالموصبح به صبح که پا میشه چشام با تو خوب و خوشحالموبا تو میشه پروانه شد و به گلا بوسه زدبودنتو هی جشن گرفت تا هفت هشت روز بعدبا تو میشه تا صبح قیامت بنویسم از عشقاینقده تو خوبی که اصن من دیگه نمیام به چشمخنده هات علاجه مرضِ درد لاعلاجه منهقهقهه بزن قربون چشات پیشتم نباشه غمتشما دمتون گرمه ولی نفستم از جای گرمدست و بالِ من خالیه اما هنوزم عاشقمشیرینه که با هم برسیم صبوری کنیم باده روبیدِ ما نترسه می مونه خاکیایِ این جاده روشما دمتون گرمه ولی نفستم از جای گرمدست و بالِ من خالیه اما هنوزم عاشقمشیرینه که با هم برسیم صبوری کنیم باده روبیدِ ما نترسه می مونه خاکیایِ این جاده رواینجا که دلا دوره تو عشق همه مغرورنپاسخ به سلام تو میدن مگه مجبورنمعیار دوست دارم چی دارم و چی داریآگاه نشدن برداشت از اونه که می کاریاما تو ولی عشقی خاتونی که مثلش نیستصداقت پُره تو حرفت همه عمرمو من صرفتمیکنم که فقط باشی تو سر بالایی ام یا شیببشم پیر و بشی پیرم خودم دستتو میگیرمشما دمتون گرمه ولی نفستم از جای گرمدست و بالِ من خالیه اما هنوزم عاشقمشیرینه که با هم برسیم صبوری کنیم باده روبیدِ ما نترسه می مونه خاکیایِ این جاده روشما دمتون گرمه ولی نفستم از جای گرمدست و بالِ من خالیه اما هنوزم عاشقمشیرینه که با هم برسیم صبوری کنیم باده روبیدِ ما نترسه می مونه خاکیایِ این جاده رو