مجتبی قربانی تردید

منم بودم یه روز اونجاهمونجایی که ایستادیمنم داشتم همین شکیکه تو امروز به من داریواست آسونه دل کندناز اونی که دلش گیرهتا آخر با یکی بودنواست زندون و زنجیرهمیخوام تا همیشه بدونی که منبا چه شوقی خواستم باشم پیشتبساز از همین لحظه یک خاطره که این شعر هم یادگاری شهمن اون آدم ساده‌ی قصه هامکه تا آخرش منطقش قلبشهکه با اینکه کوچیک شده تو نگاتهنوزم هنوز نازتو می کشهیکی که گیره احساسشمثل من صورتش سرخهو گاها غرق این فکرهکه از چشمات می اُفتهتو قلبت گرم یک وَهمهیروز از خواب پا میشیو کاش اون روز که فهمیدینه غمگین و نه تنها شیمیخوام تا همیشه بدونی که منبا چه شوقی خواستم باشم پیشتبساز از همین لحظه یک خاطره که این شعر هم یادگاری شهمن اون آدم ساده‌ی قصه هامکه تا آخرش منطقش قلبشهکه با اینکه کوچیک شده تو نگاتهنوزم هنوز نازتو می کشه