شلرم تنهاترین تنها زمین گفتی بهم تا تهش کنار همین دلیل پرسه های شبی نمک رو زخم باز منی شلرم تنهاترین تنها زمین گفتی بهم تا تهش کنار همین دلیل پرسه های شبی نمک رو زخم باز منی نموند حرفی بیبی ولی اگر حرفی داری بگو هی گفتی مال منی یه روز تو رفتی حتی برام الان نمونده که یه دوست بیبی تو هم بودم بهش دوست جدید هنوز سردی بگو خط میگیری از کی باورش میکنی چرا هرکی میگه هرچی خسته شدم از قد همه چی و دیدی سطحی خونه پر دود و تنجی دود گرفته خونه رو ولی یه توپله از تن و پیپر بزنم زیرش پشیدم نزنم زیرش حیفه دوست دارم بهت فکر کنم اما یادم نمیاد حتی فیسه میندازم دور زندگیم و مثل سیگارا نصف گفتی مال منی هرچی شد فهمیدم بوده قصه مثل همه بودی اشتباه گفتم نی مثل تو قرار بود زندگی و شریک باشیم نصف نصف الان تو نبوت فقط دارم پک میزنم رستلس اگه یه رو تنها رفتی لب دریا یا نوک انگشتات سرخ شد از سرما اگه زنده مونی بعد همه جنگا تنها بزن شاد به یاد من باش کاش نبودی گربه حیف دلم مثل چراغ الکلی گر گرفت تو و غرورت من و زدی دو به یک نمیگم به صبح بخیر دیگه آخر شبا همش بیدارم تا صبح بشه از لای دودای تو اتاق دیدمت تاریکم اونقدر که چشمامون نور میزنه روم یه فراده که داره کوه میکنه روم یه فراده حرف و غرور میزنه شلرم تنهاترین تنها زمین گفتی بهم تا تهش کنار همین دلیل پرسه های شبی نمک رو زخم باز منی شلرم تنهاترین تنها زمین گفتی بهم تا تهش کنار همین دلیل پرسه های شبی نمک رو زخم باز منی