<p>متن شعر :</p><p>هم مرگ بر جهان شما نیز بگذرد</p><p><br></p><p>هم رونق زمان شما نیز بگذرد</p><p><br></p><p>آن کس که اسب داشت غبارش فرو نشست..</p><p>گرد سم خران شما نیز بگذرد</p><p><br></p><p>در مملکت که غرش شیران گذشت و رفت..</p><p>این عو عو سگان شما نیز بگذرد</p><p><br></p><p>این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید..</p><p>نوبت زناکسان شما نیز بگذرد</p><p><br></p><p>نهاده کشور دل باز رو به ویرانی</p><p><br></p><p>که دیده مملکتی را بدین پریشانی</p><p><br></p><p>دلا مکن گله از کس که خوار و زار شود</p><p><br></p><p>هر آن که شد چو تو سرگشته در هوسرانی</p><p><br></p><p>ز تار زلف سیاه تو روز مشتاقان</p><p><br></p><p>بود سیاهتر از روزگار ایرانی</p><p><br></p><p>به پاس هستی ایرانیان برآور سر</p><p><br></p><p>ز خاک نیستی، ای اردشیر ساسانی</p><p><br></p><p>ببین به کشور ایران و حال تیرهٔ او</p><p><br></p><p>که پست و خوار و زبون باد جهل و نادانی</p><p><br></p><p>بهار بندهٔ حق باش و پادشاهی کن</p><p><br></p><p>که بندگان حقیقت کنند سلطانی</p>
