نوید یحیایی گل پر

َمره یادِ می پئر گفتی که زایمن تی آینده یه تاریک دینمه مقصدَ  ای مویه باریک دینمامره گفتی اَ مسیر که پول نَنهبوشو تی وقتا تی درس رو بنهدنما اَ شعر تی حالَ چکونهآیا شهرت شکما سیرَ کونهگل پئر خیال کودی هچین دیوانه بستماتوو خبر نری آجان اوازه خوان ببستماگل پئر خیال کودی هچین دیوانه بستماتوو خبر نری آجان اوازه خوان ببستمامره گفتی اعتبار نیه به حرف مردمان تره زای حرف مره شیرَ کونیدتره نام دره نان نره بدان دس دسی پسر تره پیرَ کونی اَی خودا من می جوانیا بنمای روزی ثابت کونم که من تنممن می مردمه وسی می زندگیه سوزنم دم مردن زیر لب گیلانَ اِسما دوخانمدنمَ اول راه و هنوزم خیلی کممخیلی راه نهه که من نوید یحیایی ببمگل پئر خیال کودی هچین دیوانه بستماتوو خبر نری آجان اوازه خوان ببستماگل پئر خیال کودی هچین دیوانه بستماتوو خبر نری آجان اوازه خوان ببستما