نوان حیف من بود

حيفه من بود كه واست هركاري كردم به چشمت كم بودكه هرچي راه اومدم باز تو داشتی کم بود زیادی بودم واسه تو تقصیر من بود حیف من بودحيف من كه تو رويا زندگي كردم با تو ی ترسو ميدونم بهونه هاتم همه از قصد بود یروزی میفهمی مثل من واست کم بود حیف من بودمنو دادي از دست ديگه ديگه قلبم سيره ديگه حرفات نداره رو مغز من تاثير هیمن مگه بد نبودم ؟ چرا چشمات ترسيده مگه كم نبودم؟ برو خستم ديگه نه دیگه میپیچه تو گوشم صدا پات نه دیگه بی دلیل میشم واست فداکارنه دیگه ایندفعه نمیکنم اشتباهخودمو ازت میگیرم بهترین انتقامنه دیگه این تو بمیری مثل قبلنا نیستنه دیگه هیچی واسه من مثل اولا نیستنه دیگه دوری و دوستی هم جواب نمیده همه چی تمومه چرا چشمات پراز امیده؟