پرواز همای دعای یک لب مست

من آن یخیم که از آتش گذشت و آب نشد داغ یک لب مستم که مستجاب نشد من آن گلم که در آتش دمید و پرپر شد به شکل اشک درآمد ولی گلاب نشد نه گل که خوشه انگورم، گور خود شده‌ام که روی شاخه دلش خون شد و شراب نشد پیامبری که به شوق رسالتی ابدی درون غار فنا گشت و انتخاب نشد نه من که بال هزاران چون من به خون غلطید ولی برای قفس در جهان خراب نشد خراب نشد هزار پرتو نور از هزار سوزن ایزن به شب زدند و جهان غرق آفتاب نشد به خواب رفت جهان آنچنان که تا به ابد صدای هیچ خروسی صدای هیچ خروسی حیف خواب نشد حیف خواب نشد