رضا مریدی دچارم دچارم

دچارم به دردی که درمان ندارم، دلم بی تو دیگه به این جان ندارم. مثل دوره گردم، به دورش میگردم، همه جای شهر رو برات دوره کردم. نفس سخت بی تو، هنوز بعد چند سال، من آواره عشق و دنیای دردم. تو فکر کرده بودی که عشق میشه خاموش، یه مدت نباشی تو میشی فراموش، یه مدت نباشی تو میشی فراموش. دچارم دچارم، تویی راه چاره، تو میدونی جز تو کسی رو ندارم. تو معشوقه من، همه از جان تازه، کسی که نبوده هنوزم یه رازه. دچارم دچارم، تویی راه چاره، تو میدونی جز تو کسی رو ندارم. تو معشوقه من، همه از جان تازه، کسی که نبوده هنوزم یه رازه. مثل یه نهنگه که به گل نشسته، دلش رو به موجای دریایی بسته. ندونت فراموش میشه به زودی، یه جوری که انگار از اول نبودی، یه جوری که انگار از اول نبودی. دچارم دچارم، تویی راه چاره، تو میدونی جز تو کسی رو ندارم. تو معشوقه من، همه از جان تازه، کسی که نبوده هنوزم یه رازه. دچارم دچارم، تویی راه چاره، تو میدونی جز تو کسی رو ندارم. تو معشوقه من، همه از جان تازه، کسی که نبوده هنوزم یه رازه. رضا مریدی