شادمهر عقیلی کوه

آروم آروم مرد میشد رنگ چهرش زرد میشد از بلندی پرت میشد قصه این بود قصه این بود با یه مشت حرفای تازه وعده عمر رو به رو شد این تموم ماجرا بود قصه اینجوری شروع شد اون که بود اون که دوستت داشت بگو واقعا کی بود که حالش مثل قبل نشد از وقتی با تو رو به رو شد من بودم اون کوهی که به چشمای تو کوچیکه منم من همون آغوشی که یه روزی خونت بود من بودم آی دیوونه حیف یادت نمیمونه یادت رفته این آدم یه روز دیوونت بود آروم آروم مرد میشد با خودش همدرد میشد یخ میزد خون سرد میشد قصه این بود قصه این بود با یه مشت حرفای تازه وعده عمر رو به رو شد این تموم ماجرا بود قصه اینجوری شروع شد اون که بود اون که دوستت داشت بگو واقعا کی بود که حالش مثل قبل نشد از وقتی با تو رو به رو شد من بودم اون کوهی که به چشمای تو کوچیکه منم من همون آغوشی که یه روزی خونت بود من بودم آی دیوونه حیف یادت نمیمونه یادت رفته این آدم یه روز دیوونت بود