پنجره‌ها رو باز کن، عشق و بیار تو خونه، تا که قناری عشق، بخونه عاشقونه. غمار و رها کن، به فردا نگاه کن، عشق و صدا کن، عشق و صدا کن. پنجره‌ها رو باز کن، تا که بتابه خورشید، تا بزنه جوونه، گلهای سرخ امید. غمار و رها کن، به فردا نگاه کن، عشق و صدا کن، عشق و صدا کن. سپیده سر زده، از کوه بلند، تو مثل شقایق، به روی دنیا بخند. عمر دو روزه ما، ارزش غم نداره، باخت کسی که هر روز، غم روی غم میذاره. به شادی چلچله، اومد تو سقف ایوون، خوشخبر، قاصدک، اومد دوباره مهمون. عمر دو روزه ما، ارزش غم نداره، باخت کسی که هر روز، غم روی غم میذاره. پنجره‌ها رو باز کن، عشق و بیار تو خونه, تا که قناری عشق، بخونه عاشقونه. غمار و رها کن، به فردا نگاه کن, عشق و صدا کن, عشق و صدا کن. ای که تو چشمات، رنگ بهاره، بودن با تو، عمر دوباره. معنی هستی، توی نگاهت، زندگی بیعشق، فایده نداره. وقتی یه دونه گندم، میشه هزارتا دونه، وقتی رو شاخه عشق، گل شده از جوونه. وقتی خدا یاور، عاشق عاشقونه، وقتی پرستو با عشق، میسازه آشیونه، میسازه آشیونه. پنجره‌ها رو باز کن، عشق و بیار تو خونه، تا که قناری عشق، بخونه عاشقونه. غمار و رها کن، به فردا نگاه کن، عشق و صدا کن، عشق و صدا کن. ای که تو چشمات، رنگ بهاره، بودن با تو، عمر دوباره. معنی هستی، توی نگاهت، زندگی بیعشق, فایده نداره. وقتی یه دونه گندم، میشه هزارتا دونه, وقتی رو شاخه عشق, گل شده از جوونه. وقتی خدا یاور, عاشق عاشقونه, وقتی پرستو با عشق, میسازه آشیونه, میسازه آشیونه. پنجره‌ها رو باز کن, عشق و بیار تو خونه, تا که قناری عشق, بخونه عاشقونه. غمار و رها کن, به فردا نگاه کن, عشق و صدا کن, عشق و صدا کن. عشق و صدا کن, عشق و صدا کن.
