بردی از یادم
دادی بربادم
با یادت شادم
دل به تو دادم
در دام افتادم
از غم آزادم
دل به تو دادم
به تو دادم به بند
ای گل پر اشک خونینم بخند
سوزد از سوز هجرت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز
چشمان همه پیمان
که از آن لب خندان
بشنیدم و هرگز
خبری نشد از آن
کی یادی به بار آرد
ای شمع سرگردان
در بزم من نفسی
بینشین تا دل سرتان
تا از جان گذرد
پا به سرم نهد
جان به تن آمد
چون لب سرآورد
عمر بی ثمرم
نشست بر دل غبار غم
زانکه من در دیار غم
گشتهام غمگسار غم
امید اهل وفا تویی
رفته راه خطا تویی
آفت جان ما تویی
بردی از یادم
دادی بربادم
با یادت شادم
دل به تو دادم
در دام افتادم
از غم آزادم
دل به تو دادم
به تو دادم به بند
ای گل پر اشک خونینم بخند
سوزد از سوز هجرت هنوز
چشم من باشد به راهت هنوز