تو نوستالژیه
تو هم رو خط بوگوش
مثل بگیرت
راحت برو تو گوش
ولی هنوزم الان که یه جایی منم
برمیگشتم هر بار
برمیگشتی فرداش
دروغ بودم هر حرفاش
رفتی کردی تنهام
خسته ام از این بسهام
حیف تنهایی که رفت پاش
گذاشتی بعد منم یه در کی
احساساتم کارم الکی
رو تو جوکر کردی انقدر رفتی
می اومدی کم میشد ازش مگه ازت چی
اگه دردو تو رو خریدم من
حرفاتو رفتم دیدم من
اکام کردی فقط عصبیتر شم
الان اینو کاتسم خودم ازش میترسم
تنهای ترید
آدم این شهر
رم کجا رفتی
بات رو اومد قلبم
منو نمیفهمند بسرت
بگو به من زحم است
حست خواستی اشتباهی از قصد
همه دستموی از دست
پره
ولی هنوزم الان که یه جایی منم
برمیگشتم هر بار
برمیگشتی فرداش
دروغ بودم هر حرفاش
رفتی کردی تنهام
خسته ام از این بسهام
حیف تنهایی که رفت پاش
تو نوستالژیه
تو هم رو خط بوگوش
مثل بگیرت
راحت برو تو گوش