دوباره از تو گفتن نه نباید، بازم اسم تو بردن نه نباید. شب دلگیر از یاد بردن تو، بازم خواب تو دیدن نه نباید. رها کن قلبمو ای رفته از یاد، بذار عادت کنم به رفتن تو. تو میشناسی منو میدونی ای یار، چقدر سخته برام نخواستن تو. شب در به دری در کوچه عشق، به من چشمای تو عشقو نشون داد. گله از رفتنت هرگز ندارم، ولی از موندن یاد تو فریاد. دوباره از تو گفتن نه نباید، بازم اسم تو بردن نه نباید. شب دلگیر از یاد بردن تو، بازم خواب تو دیدن نه نباید. تو آتش بودی و من تشنه تو، تو رفتی تا نبینی سوختن من. ندونستی خود مرگ جدایی، برای اون که تن داده به سوختن. ندونستی که از یاد بردن تو، برای من مثل انکار ماهه. از اون روزی که ماه من نتابید، پلنگ شعر من روزش سیاهه. دوباره از تو گفتن نه نباید، بازم اسم تو بردن نه نباید. شب دلگیر از یاد بردن تو، بازم خواب تو دیدن نه نباید. دوباره از تو گفتن نه نباید، بازم اسم تو بردن نه نباید. شب دلگیر از یاد بردن تو، بازم خواب تو دیدن نه نباید.
