اگه مهتاب بشی به من بتابی
منم رخت سیاهمو در میارم
اگه بارون بشی نم نم بباری
منم یادم میره که شور زارم
اگه افتاد بشی تو با ابرام
منم تو آتیشت پروانه میشم
اگه عاشق بشی حتی دروغی
میمونم با غمت هم خونه میشم
میمونم تا نگی فکر سفر بود
نگی مثل پرستو در به در بود
میشم کفتر میسوزم تا بدونی
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
میشینم کنج قصه شعر میسازم
واسه یه ناز گل یخ زیر بارون
میخوابم خواب چنگیزو ببینم
به جای این همه خواب پریشون
میپوشم رخت بودن تا قیاقت
به عشق با تو بودن پا میگیرم
به جونم میخرم تنهاییاتو
برای گریه هات آسون میمیرم
برای گریه هات آسون میمیرم
میمونم تا نگی فکر سفر بود
نگی مثل پرستو در به در بود
میشم کفتر میسوزم تا بدونی
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
اگه مهتاب بشی به من بتابی
منم رخت سیاهمو در میارم
اگه بارون بشی نم نم بباری
منم یادم میره که شور زارم
اگه افتاد بشی تو با ابرام
منم تو آتیشت پروانه میشم
اگه عاشق بشی حتی دروغی
میمونم با غمت هم خونه میشم
میمونم تا نگی فکر سفر بود
نگی مثل پرستو در به در بود
میشم کفتر میسوزم تا بدونی
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
که خاک سوز غمت آتیش به پر بود
