حالا که امید بودن تو در کنارم داره میمیره
منم و گریه ی ممتد نصف شب و دوباره دلم میگیره
حالا که نیستی و بغض گلوتو گرفته، چه جوری بشکنمش؟
بیا ببین دقیقه هایی که نیستی اونقد دلگیره که داره از غصه میمیره
عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
منم و این جای خالی که بی تو هیچ وقت پر نمیشه
منم و این عکس کهنه که از گریه ام دلخور نمیشه
منم و این حال روزی که بی تو تعریفی نداره
منم و این جسم تو خالی که بی تو هِِِِِی کم میاره
عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
تا خوابتو میبینم میگم شاید وقتش رسیده
بیخوابی میشینه توی چشمام، مهلت نمیده نه
دوباره نیستی تو شعرام، حرفی واسه گفتن ندارم
دوباره نیستی و بغض گلوتو میگیره، بغض کم میاره
حالا که امید بودن تو در کنارم داره میمیره
منم و گریهی ممتد نصف شب و دوباره دلم میگیره
حالا که نیستی و بغض گلوتو میگیره، چه جوری بشکنمش؟
بیا و ببین دقیقه هایی که نیستی اونقد دلگیره که داره از غصه میمیره
عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده این جای خالی، زجرم میده این خاطرات و فکرم بی تو دوغون و خستس
کاش بره از یادم اون صدا، تا عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
عذابم میده
