بخوان، بخوان، صدای تو بال پریدن منه
تمام ذرات هوا، واسه نفس کشیدنه
بخوان که بیصدای تو، بهارمون گل میدهد
سکوت تو خیانته، به باغ پاییز کشیده
اگر تو سانکت بمونی، کیه عشق و فریاد بزنه؟
کی با فلک تنهائی مون، با یک اشاره بشکنه؟
کی از شب ستاره با، سبد سبد گل بیاره
تو گلدونه، به پنجره ها، کی گل خورشید بکاره؟
بخوان، بخوان، صدای تو بال پریدن منه
تمام ذرات هوا، واسه نفس کشیدنه
وقتی که تو حرف نزنی، به تریچی نشنید
کو باشه، چشمام بهتره
وقتی نمیشه تو رو دید، اگر تو سانکت بمونی
چشم زمین به خواب میره
پیچکی هرچه توی باغ، جای گل ها را میگیره
دار و ندار ما همین، صدای بون سلامت
بارونی از ایثار و عشق، خورشیدی از سخاوت
به رخت بیخزونی، از جنس نور آفتاب
صدای تو، پل عبور، بین من و نهایت
بخوان، بخوان، صدای تو بال پریدن منه
تمام ذرات هوا، واسه نفس کشیدنه