اگر مانده بودی
تو را تا به عرش خدا میرساندم
اگر مانده بودی
تو را تا دل قصه ها میکشاندم
اگر با تو بودم
به شبهای غربت که تنها نبودم
اگر مانده بودی
ز تو مینوشتم
تو را میسرودم
مانده بودی اگر نو ازنیام
زندگی رنگ و بوی دیگر داشت
این شب سرد و غمگین غربت
با وجود تو رنگ سحر داشت
با تو این مرغک پرشکسته
مانده بودی اگر بال و پر داشت
با تو بیمی نبودش ز طوفان
مانده بودی اگر همسفر داشت
پستیام را به آتش کشیدی
سوختم من ندیدی ندیدی
مرگ دل آرزویت اگر بود
مانده بودی اگر میشنیدی
با تو دریا پر از دیدنی بود
شب ستاره گلچیدنی بود
خاک تنشسته در موج باران
در کنار تو بوسیدنی بود
بعد تو خشم دریا و ساحل
بعد تو پای من مانده در گل
مانده بودی اگر موج دریا
تا ابد غم پر از دیدنی بود
با تو و عشق تو زنده بودم
بعد تو من خودم هم نبودم
بهترین شعر هستی رو با تو
مانده بودی اگر میسرودم
مانده بودی اگر میسرودم
مانده بودی اگر نو ازنیام
زندگی رنگ و بوی دیگر داشت
این شب سرد و غمگین غربت
با وجود تو رنگ سحر داشت
