پویا بیاتی منو یادت میاد

یه روزی غم میشه‌م و می‌شینم روی خاطره‌هات می‌شم اون اشکی که حلقه می‌بنده میون چشمات می‌شم آهی که راه فراری نداری ازش میری تو حسی که برنمیاد دیگه کاری ازش می‌شم هوایی که می‌بردت به یه نقطه کور که نه بهونه موندن داره نه حس عبور می‌شم یه آینه که تنهایی‌ها تو میاره به روت میری یه جایی که حرفی نباشه به غیر سکوت منو یادت میاد یک شب کنار داغ تنهایی‌ت منو یادت میاد یک روز در اعماق تنهایی‌ت منو یادت میاد وقتی داری راهیا تو می‌گردی همون‌جا که یه درصد فکرشم حتی نمی‌کردی منو یادت میاد لحظه‌هایی که برات ساختم یا اون شالی که دور گردنت با عشق انداختم منو یادت میاد پرسه های خیس پاییزی یهو دلتنگ می‌شی بی‌اراده اشک می‌ریزی منو یادت میاد یک شب کنار داغ تنهایی‌ت منو یادت میاد یک روز در اعماق تنهایی‌ت منو یادت میاد وقتی داری راهیا تو می‌گردی همون‌جا که یه درصد فکرشم حتی نمی‌کردی اگه کم یادیاد منو یادت میاد توی تنهایی‌ات منو یادت میاد