وقتی من هستم بی خبر می‌میرم می‌میرم
وقتی بی یاد تو سحر میخونم می‌میرم
بدون تو دنیا برام زندونه می‌میرم
در روز کُنج این زندونِ بیرونِ می‌میرم
می‌میرم
من بی تو می‌میرم
هر جا میرم چشمای تو پیش رومه
روی تو چون آیینه پیش رومه
میپیچه تو خاطره من عطر خوبت
با تو بودن تا به ابد آرزومه
به تو مَرد تا جهان ای هوای تازه
نفسِ من با تو زندگی میسازه
تو می‌میرم
تو منو دعوت کن به شهر چشمات
تو منو مهمونِ ستاره ها کن
تو منو دعوت کن به روشنایی ها
از تموم غم ها دل رها کن
از تموم غم ها دل رها کن
هر جا میرم چشمای تو پیش رومه
با تو بودن تا به ابد آرزومه
به تو مرد تا جهان ای هوای تازه
نفس من با تو زندگی میسازه
تو می‌میرم
تو منو دعوت کن به شهر چشمات
تو منو مهمون ستاره ها کن
تو منو مهمون ستاره ها کن
تو منو دعوت کن به روشنایی ها
از تموم غم ها دل رها کن
از تموم غم ها دل رها کن
هر جا میرم چشمای تو پیش رومه
با تو بودن تا به ابد آرزومه
به تو مرد تا جهان ای هوای تازه
نفس من با تو زندگی میسازه
تو می‌میرم
تو می‌میرم
