بر گیسوی تات جان کمتر زن شانه چون در چین و شکن اش دارد دل من کاشانه چون در چین و شکن اش دارد دل من کاشانه
بگذار مویت گری چندان ما تو بگذار گری شاید زه دل دیوانه تو بگذار گری شاید زه دل دیوانه
دل دم موی دارد خانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه
در حلقه موی ات بس دل اسیر است بینم خون این دل اینان سر هر دندانه بینم خون این دل اینان سر هر دندانه
بر گیسوی تات جان کمتر زن شانه چون در چین و شکن اش دارد دل من کاشانه چون در چین و شکن اش دارد دل من کاشانه
بگذار مویت گری چندان ما تو بگذار گری شاید زه دل دیوانه تو بگذار گری شاید زه دل دیوانه
دل دم موی دارد خانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه
در حلقه موی ات بس دل اسیر است بینم خون این دل اینان سر هر دندانه بینم خون این دل اینان سر هر دندانه
دل دم موی دارد خانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه مجرو گردد چو زنی هر دم شانه
