دستام، دستام، دو کفهی دعا بود. حرفام، حرفام، اسم تو و خدا بود. چشمام، چشمام، به خاک سجدهگاه بود. اشکام، اشکام، رفیق نالهها بود. چشمای تو، دونهی شبنما بود. شبنم گل، اشک همون چشهها بود. حرفای تو، رنگ گل حنا بود. نگاه تو، ساده و بیریا بود. افسوس، افسوس، که اون روزا تموم شد. پاییز اومد، هرچی که بود خزون شد. افسوس، افسوس. ای داد، ای داد، گلهای باغچه مردن. یاد ما رو، با خود به خاک سپردن. ای داد، ای داد. دستام، دستام، دو کفهی دعا بود. حرفام، حرفام، اسم تو و خدا بود. چشمام، چشمام، به خاک سجدهگاه بود. اشکام، اشکام، رفیق نالهها بود. چشمای تو، دونهی شبنما بود. شبنم گل، اشک همون چشهها بود. حرفای تو، رنگ گل حنا بود. نگاه تو، ساده و بیریا بود. افسوس, افسوس، که اون روزا تموم شد. پاییز اومد، هرچی که بود خزون شد. افسوس، افسوس. ای داد, ای داد، گلهای باغچه مردن. یاد ما رو، با خود به خاک سپردن. ای داد، ای داد. دستام, دستام، دو کفهی دعا بود. حرفام, حرفام، اسم تو و خدا بود. چشمام, چشمام، به خاک سجدهگاه بود. اشکام, اشکام, رفیق نالهها بود.