ما سه تا، یه تنهاییم
سه تا رفیق نامونوس
هر سه تا هماینیم
آمین یه تکه محکوم
آخه عادتِ نابود
میتونم تنها باشم
با غمِ تو برگردم
کارِ سختِ شبِ وسام
میدیدم با رفتنت
چشمِ بارونِ صفتم
واسه یک لحظه شِکوه
نمیذاره راحتام
بیبهانه، بیمن
عاشقِ گریه همهم
دیدنت وقتی بیاد
کمکی به چشمِ مَنهم
سختیِ راهِ نازاد
پایِ داماش واسه من
کاری کن فاصله ها
از میونِ ما برَن
با توسن میشهرَم
هرجا راهمون بره
میتونه اومدنت
مددی به من بده
چیزی مثلِ تودهبوود
با تو شِعرم بیارم
با هر وِردِ سیدار
دیگه جُرات ندارم
کوهِ دریا واره
واسه گفتنت کمه
کمرِ شعرِ منام
پیشِ قامتِ غمت
با نوشتن نمیشه
همه حرفهامو بگم
رویه کاغذ با قلم
حسِ دستهامو بگم
حرفِ آخرم اینه
واسه من همیشهگیء
خبرِ اومدنت
کی میخوای به من بگه؟
با نوشتن نمیشه
همه حرفهامو بگم
رویه کاغذ با قلم
حسِ دستهامو بگم
حرفِ آخرم اینه
واسه من همیشهگیء
خبرِ اومدنت
کی میخوای به من بگه؟
