واسمون گرفته بود اینجا
شدم ترست نگاه این بار
برس به داد من
توی پله اضطراری
در بهشت که باز نیست
کره فرشته بازی باز
داری چه انتظاری از این آدما
این آدما
این آدما
این آدما
با اینکه یه اشتباهی
این دفعه رو دلش بذاری
عشق داری
هنوزم تو این نبشته هایی
سرنوشت ما اینه
برعکس ترامپولین
به جای اینکه بره بالا پایینه
الان پله اضطراری
دیگه پله‌ها رو کردم بالا پایین
نیست راه فرار وقتی تو اینی
من دیگه ته پویینم
عوضی این آدما ولی طوری نیست
با زمان میشه حل ولی کلی نیست
شد از دم ناامیدی انگار تو سراب ما دویدیم
شبیه زامبیا ماتم زدهای
حواستو داشتم ولی فقط نفسمو بریدی
خودت میدونی، خودت نمیری
خودت دروغ میگی خودت لو میدی
نماد پلی، برای همین آدما فقط پلی نی
سخته از خودم جدا دیدنت
بودنت دوپامینمه
اگه نجات دادم فحش مادی سرمه
داشتم چه گناهی مگه
من که باختم به دنیایی همه
دلت تنگه الان بغل تو گوزن زده
الان پله اضطراری منو کجا میبره
چقدر این دو راهی بده
برم بالا؟ بیام پایین؟
چه فرقی داره آدم کجا بمیره؟
انتخاب سخته با اینکه آخر هردوتاش یکیه
چه فرقی داره از هر طرف بخونی رد و گاس یکیه
هر طبقه یه اتاق داره هر اتاقم یه کینه
کاش خودش میاومد میکرد درو وا ببینه
خودش بیاد ببینه حال بدمو، بانی شه
برا بیرون رفتن ندارم من راه دیگه
برا بیرون رفتن ندارم من راه دیگه
راه دیگه
راه دیگه
راه دیگه
راه دیگه
راه دیگه
